Ernstig trauma, en dan?

Een traumatische ervaring grijpt diep in, in het leven van een mens. Niet alleen de heftigheid van de situatie van dat moment laat diepe indruk achter, het oog in oog komen te staan met een levensbedreigende  situatie is vaak het startpunt van een existentiële crisis. Een trauma is vaak het beginpunt van een langdurige periode van ontwrichtende klachten. Wie het meemaakt heeft vaak last van terugkerende beelden, die zich overdag of ’s nachts bij herhaling opdringen en het functioneren bemoeilijken. Door de angst en spanningen is men vaak overprikkeld en slaat de weegschaal van draagkracht en draaglast door, waardoor er geen energie meer over is voor het dagelijks leven en het goed omgaan met de mensen om zich heen. Apathie, vermijden van situaties, uitbarstingen van angst of woede zijn vaak aanleiding voor problemen in de omgeving. Niet zelden zien we dat men zich steeds meer en meer terugtrekt uit de eigen leefomgeving, dat relaties stuklopen en problemen op werkgebied ontstaan. Schuld en schaamte zijn belemmerende factoren om hulp of steun te zoeken bij familie en vrienden. Suïcide of pogingen daartoe komen bij getraumatiseerden vele malen vaker voor, dan bij mensen die geen ernstig trauma hebben meegemaakt.

Om te herstellen van een ernstig trauma is het noodzakelijk om naar de wortel van de problematiek te gaan: het trauma zelf. Omdat de traumatische ervaring te heftig was om op dat moment te kunnen hanteren heeft dissociatie plaatsgevonden. Trauma heeft invloed op het sympathisch en parasympatisch zenuwstelsel; op de bewustzijnsfuncties en het lichaam; op alle spieren, organen en het immuunsysteem; het ligt opgeslagen in iedere cel van ons lichaam. De symptomen die daardoor ontstaan kosten veel energie.

Voor de behandeling van trauma is een totaalconcept nodig: een therapie die toegang heeft tot de gedissocieerde gevoelenservaring en de bijbehorende sensorische stimuli. Namelijk die delen die te overweldigend waren en buiten het cognitief bewustzijn zijn gebleven, maar die de motor vormen achter de sterke uitingsvormen. Alleen als de ervaring grondig verwerkt wordt, lossen de symptomen op.

Het Rump Instituut voor Traumabehandeling biedt een unieke mogelijkheid om op professionele wijze ook de gedissocieerde delen te verwerken.

Aan de hand van het internationaal erkende driefasenmodel, wordt de cliënt geholpen om de opgelopen schade te herstellen en krachtiger uit de behandeling te komen. Onze aanpak is mensgericht en individueel afgestemd. De mens en diens ervaring staat centraal. We gaan bij aanmelding dan ook uit van de ervaring en niet van een eventueel vastgestelde diagnose. Niet bij iedereen die een ernstig trauma heeft meegemaakt wordt PTSS vastgesteld. De manier waarop het trauma schade veroorzaakt, is niet altijd op dezelfde wijze aan de buitenkant te zien. Met de veranderingen in hantering van diagnostiek vallen bovendien sommige mensen tussen wal en schip, terwijl zij wel degelijk kampen met de gevolgen van het trauma.

Iedereen start met een uitgebreide intake waarbij we gebruik maken van het R.A.P.P. ®, een door de oprichter van de Academie ontwikkeld persoonlijkheidsprofiel. We kijken tevens naar de sociale omgeving van de cliënt en kijken of er behoefte is aan extra ondersteuning.  Na een korte beginfase in een groep waarbij een start wordt gemaakt in het praten over het ervaren trauma, gaat de therapie over in individuele gesprekken die wekelijks plaats vinden en die erop gericht zijn de persoon krachtiger te maken en weer de regie over zijn of haar eigen leven te laten krijgen.

Het Rump Instituut voor Traumabehandeling werkt met geaccrediteerde WO-dieptepsychologen die verspreid over het land gevestigd zijn. Hierdoor is er altijd een therapeut in de buurt gevestigd. De aangesloten therapeuten nemen deel aan intensieve intervisiegroepen, waardoor de kwaliteit van de therapie gewaarborgd wordt.

Dieptepsychologen zijn er niet op gericht de verdringing van de ervaring te versterken en daarmee de ervaring verder weg te drukken. Ze helpen om op een veilige en gecontroleerde wijze het trauma onder ogen te zien, waardoor een grondige verwerking mogelijk is. Hiermee werkt het effect van de therapie langer door en draagt ertoe bij dat de cliënt sterker wordt dan voorheen. Emotieregulatie neemt toe, waardoor ook op de langere termijn een persoon in staat is zijn eigen plek in de maatschappij weer vorm te geven.